Mijn kind heeft faalangst… of legt ze de lat gewoon te hoog?

"Laat maar. Ik kan het toch niet."

Ze zegt het luchtig, schouders op, ogen weg. Maar je ziet het wel. Die twijfel. Die spanning achter haar woorden. En jij staat erbij en denkt: waar komt dit vandaan?

Maak kennis met Juul.

Slim, snel, niet op haar mondje gevallen. Ze zegt wat ze denkt, altijd. En precies daar wringt het. Want Juul denkt groter dan de meeste kinderen. Ideeën die nergens in een vakje passen. Oplossingen waar niemand op komt. Alleen wordt dat niet altijd gewaardeerd. "Dat kan helemaal niet, Juul." "Doe maar gewoon." En elke keer dat ze dat hoort, trekt ze zich een klein beetje terug. Past ze zich aan. Houdt ze in.

En dan is er nog iets anders.

Juul legt de lat hoog. Niet een beetje goed, het moet perfect. Haar broer zat in de plusklas en ging daarna naar het VWO, zij gaat naar het gymnasium. Ergens heeft ze besloten dat ze minstens zo goed moet zijn. Misschien nog beter. Want dan komt die blik. Die erkenning. Maar die lat is onhaalbaar, en dus stapelen de teleurstellingen zich op. Niet omdat Juul niet slim genoeg is, maar omdat haar verwachtingen allang niet meer kloppen met wat realistisch is.

Wat je dan ziet lijkt op faalangst. Niet beginnen, uitstellen, afhaken voordat het spannend wordt. Maar onder dat gedrag zit iets anders: perfectionisme, onzekerheid, de angst om niet te voldoen aan haar eigen standaard. En Juul voelt alles. Wat anderen denken, hoe ze reageert, of ze wel goed genoeg is. Haar gezicht verraadt het altijd.

Bij Raak Talentbegeleiding kijken we daar anders naar. We zien geen faalangst, we zien een meisje dat te veel in haar hoofd zit. Dus halen we haar daaruit. Niet door nog meer te praten, maar door te bewegen. Want in haar lijf zit alles al. De spanning, de twijfel, maar ook de richting. Door haar uit te dagen laat ze ervaren wat er gebeurt als ze over haar grens gaat, wat ze voelt vlak voordat ze afhaakt, en wat ze nodig heeft om toch door te zetten.

En dan gebeurt er iets.

Ze ontdekt dat ze niet perfect hoeft te zijn om verder te komen. Dat spanning geen stopteken is. Juul blijft Juul, eigenwijs, creatief en direcht, maar met meer rust. Meer vertrouwen. En dichter bij zichzelf.

Herken je dit bij jouw kind? Dat afhaken, die twijfel, die veel te hoge lat? Neem gerust contact op. We kijken met je mee.