Groei & ontwikkeling

"Eerst was ik hoogbegaafd. En nu heb ik ineens autisme." Dat zei een jongere die ik begeleidde, na een nieuw psychologisch onderzoek. Die ene zin bleef me bij. Want natuurlijk werk je niet eerst hoogbegaafd en word je daarna autistisch. Hoogbegaafdheid en autisme kunnen naast elkaar bestaan, en onveiligheid veroorzaakt geen autisme. Toch zette zijn opmerking me aan het denken. Wat gebeurt er met de ontwikkeling van talent wanneer een jongere zich lange tijd niet veilig voelt?

Ze lijken op elkaar. Maar vragen een totaal andere aanpak. Je kind weigert te beginnen aan zijn huiswerk. Trekt zich terug. Zegt "ik kan het toch niet" of zegt helemaal niets meer. Je denkt: faalangst. En misschien heb je gelijk. Maar misschien ook niet. Want een kind met faalangst durft niet. Een overbelast kind kan niet meer. Van buiten lijkt het hetzelfde: stilstand, weerstand, weigering. Van binnen gebeurt er iets totaal anders. En juist daarom werkt dezelfde oplossing la

Getalenteerde tieners lopen zelden vast door een gebrek aan intelligentie. Gedachten als ‘ik ga falen’ of ‘ik ben niet goed genoeg’ kunnen stressreacties veroorzaken die invloed hebben op brein, lichaam, gedrag en leren. Bij RAAK kijken we daarom verder dan het zichtbare gedrag. Met verschillende methodieken onderzoeken we wat eronder ligt en wat een jongere nodig heeft om patronen te doorbreken, vertrouwen op te bouwen en weer ruimte te ervaren.

Of... kan hij eigenlijk niet meer? Je puber wil niet leren. Je hebt het geprobeerd. Aanmoedigen, plannen maken, belonen, straffen, gesprekken voeren aan de keukentafel die eindigen in stilte of ruzie. En toch: het huiswerk blijft liggen, de motivatie lijkt weg, en jij voelt je machteloos. Misschien denk je: hij is gewoon lui. Of: hij interesseert zich nergens meer voor. Maar wat als motivatie niet het probleem is? Wat als er iets onder zit, dat veel dieper gaat dan zin of gee

Soms zijn de belangrijkste lessen over begeleiding niet te vinden in boeken, opleidingen of theorieën. Soms staan ze gewoon in de wei. In 2017 kochten wij Summer. Een paard van bijna acht jaar oud met een verleden dat zichtbaar op haar lichaam geschreven stond :littekens, beschadigingen, plekken waar het leven zijn sporen had achtergelaten. Maar de grootste littekens zaten niet aan de buitenkant. Ze had moeite met vertrouwen. Ze deed haar best, dat zag je, maar hield mensen o

Soms voelt het alsof ik weer in mijn dagboek schrijf. Alsof ik terugga naar dat meisje van vroeger, de jongste van drie, die eigenlijk nooit helemaal haar plek leek te vinden. Mijn zussen hadden allebei iets stevigs, iets vanzelfsprekends. De één ouder en wat verder weg, de ander dichtbij, stoer en goed in leren. En ik zat daar een beetje tussenin. Slim, dat ook, maar vooral gevoelig. Alles kwam binnen. Emoties gingen niet in kleine golfjes, maar in volle golven die elkaar in

Je hebt een goede baan. Alles klopt op papier. En toch zit je daar, ergens halverwege een werkdag, en denk je: is dit het nou? Niet omdat je ondankbaar bent, maar omdat je voelt dat het niet meer stroomt. Wat ik vaak zie is dat dit moment samenvalt met iets anders. Je kind loopt vast. En terwijl je hem probeert te begrijpen, gebeurt er iets wat je niet had verwacht: je herkent jezelf. In de gevoeligheid, in het scherpe denken, in dat gevoel dat dingen anders kunnen, of missch

"Laat maar. Ik kan het toch niet." Ze zegt het luchtig, schouders op, ogen weg. Maar je ziet het wel. Die twijfel. Die spanning achter haar woorden. En jij staat erbij en denkt: waar komt dit vandaan? Maak kennis met Juul. Slim, snel, niet op haar mondje gevallen. Ze zegt wat ze denkt, altijd. En precies daar wringt het. Want Juul denkt groter dan de meeste kinderen. Ideeën die nergens in een vakje passen. Oplossingen waar niemand op komt. Alleen wordt dat niet altijd gewaard

Hij zit aan tafel. Boek open, pen in zijn hand. Al tien minuten. Zijn moeder kijkt hem aan. "Begin nou gewoon." Hij zucht, draait zijn ogen. En zijn moeder weet wat hij niet zegt: "Ik weet niet hoe." En daar zit precies het probleem. Op de basisschool ging alles vanzelf. Hij hoorde bij de besten van de klas, zonder plannen, zonder leren, zonder moeite. Maar nu, op de middelbare school, lijkt het alsof hij zichzelf kwijt is. Woordjes leren werd nachten stampen. Tot middernacht

Mitch (15) had alles mee. Hij was slim, had een talent voor wiskunde en voetbal, en werd door docenten omschreven als iemand met potentie. Maar er was een probleem: Mitch had totaal geen motivatie. Huiswerk bleef liggen, op trainingen liep hij ongeïnteresseerd rond, en op school botste hij steeds vaker met leraren. Zijn ouders maakten zich zorgen en de school wist niet goed hoe ze hem moesten bereiken. Totdat een docent met een verrassend voorstel kwam: boksen. Mitch vond he

Jaap is zo iemand bij wie je je direct op je gemak voelt. Zijn lach is aanstekelijk, zijn verhalen levendig, en als hij ergens over praat, krijg je spontaan zin om ook aan het leven te proeven. Hij is 57, en leeft met een optimisme waar menig twintiger nog wat van kan leren. Al jaren ziet Jaap de zonnige kant van dingen. Problemen zijn uitdagingen, tegenslagen zijn kansen. En als hij in een flow komt, dan gaat hij er vol voor. Dan wil hij het goed doen, grondig, met aandacht.

Het was alsof Max altijd aan stond. Alsof zijn voelsprieten geen moment rust kenden. Hij hoorde het in een kleine zucht, zag het in een subtiele frons, voelde het in de ruimte tussen woorden — wanneer iemand zich niet goed voelde. En zonder er echt bij stil te staan, stond hij alweer klaar. Om te helpen. Te pleasen. Te zorgen. Hij was een typische Helper, een Enneagramtype 2. Warm, toegewijd, betrokken. Maar ergens onderweg was hij zichzelf kwijtgeraakt. Zijn leven draaide in

"Mam, dat ding van jou is echt onzin" "Serieus, mam? Je denkt toch niet dat zo’n spriet kan vertellen wat ik voel?" Mijn zoon kijkt me met opgetrokken wenkbrauwen aan. Hij hangt onderuitgezakt op de bank, controller in de hand, en zucht diep. "Dat is echt zweverig gedoe." Ik glimlach. Als NEI-therapeut, HSP-coach en talentbegeleider weet ik hoe sterk overtuigingen kunnen zijn, vooral bij pubers. Alles wat niet direct logisch verklaarbaar is, krijgt het label ‘onzin’. Maar

De eerste keer dat ik Sam ontmoette, zag ik meteen iets in hem wat me raakte. Een jongen van zestien, vol potentie, maar met een blik die ik kende—een mengeling van onzekerheid en een drang om te bewijzen dat hij goed genoeg was. Ik herkende dat. Té goed. Sam was intelligent, gevoelig en had een enorme drive om te presteren. Hij wilde slagen, niet alleen voor zichzelf, maar vooral voor de wereld om hem heen. Terwijl hij tegenover me zat en vertelde over de druk die hij voelde

Lucas is 17, slim, ambitieus en altijd onderweg naar het volgende doel. Als begaafde leerling viel hij al jong op: hoge cijfers, indrukwekkende presentaties en altijd de beste willen zijn. Zijn docenten noemden hem een “voorbeeldleerling”, zijn ouders waren trots, en zijn vrienden zagen hem als iemand die alles onder controle had. Maar achter het succesverhaal van Lucas ging een ander verhaal schuil. De druk van perfectie Hij zit nu in het laatste jaar van de middelbare scho

Wat zijn Rituelen? Rituelen zijn vaste handelingen of ceremoniën die vaak een symbolische betekenis hebben en worden gekenmerkt door hun herhaling en structuur. Ze kunnen religieus, spiritueel, cultureel of persoonlijk zijn, en zijn bedoeld om betekenis te geven aan belangrijke momenten en om een gevoel van continuïteit en orde in het leven te vinden. Rituelen worden ingezet op verschillende plaatsen: 1. Religieuze en spirituele situaties: Gebeden, offers en vieringen zoals

Iedereen heeft talenten. Het zijn aangeboren vermogens die ons in staat stellen iets goed te kunnen, vaak zonder veel inspanning of oefening. Toch gebeurt het vaak dat mensen hun eigen talenten niet herkennen of erkennen, vooral wanneer ze worstelen met een negatief zelfbeeld. Oorzaken van een negatief zelfbeeld Een negatief zelfbeeld kan ontstaan door verschillende factoren, zoals: 1. Kritiek en afwijzing: Regelmatige kritiek, vooral in de kindertijd, kan ervoor zorgen dat i

Als coach van het enneagram wil ik je graag laten kennismaken met type 4. Want als je daar meer over weet, dan leer je tegelijkertijd ook veel over mij. Enneagram Type 4, de romanticus, ook wel bekend als "De Individualist", "De Kunstenaar". Type 4-personen zijn diepgaand en creatief, met een uniek vermogen om schoonheid te zien en te creëren in de wereld om hen . Als harttype belichaamt Type 4 de diepe emoties en de zoektocht naar zelfexpressie. Laten we duiken in de kernke

In een wereld waar perfectie vaak als de norm wordt beschouwd, vinden we de Perfectionist, een enneagramtype dat gedreven wordt door een verlangen naar orde, precisie en excellentie in alles wat ze doen. Veel hoogsensitieve mensen hebben een sterk innerlijk kompas dat gedreven wordt door perfectie in zowel zichzelf als in hun omgeving. Ze hebben te maken met botsingen in hun karakter, sterke drijfveren en de uitdagingen. De Perfectionist is een buiktype dat gedreven wordt doo

Leerhonger en ontwikkeling: mijn Reis naar innerlijke balans Als jong meisje was het al zo: presteren is belangrijk, want dan kan je later een goede baan vinden. En ik wilde mijn ouders graag trots maken. Ik had behoefte om gezien te worden en andere mensen blij, vooral mensen waar ik van hield. En dus zwoegde ik, na de basisschool volgde het VWO. En ik zwoegde door. Wiskunde vond ik niet leuk, moeilijk zelfs, net als alle andere bèta vakken. Dus toen ik al vroeg in VWO6 mer