All Posts

Overexcitability Sensitief: Masker Wat doe je als hoogsensitief persoon op het moment dat je jezelf niet helemaal veilig voelt op de plek waar je op dat moment bent? Daar zit ik, met een 13 jarig hoogsensitief meisje. Ze is heel boos, dat voel ik aan alles. Haar stem is hard, haar uitspraken ook. In haar uiterlijk zoekt ze grenzen op. Op school zet ze haar hoed of muts niet af, dat hoort bij haar identiteit. Ook haar kleding is uitgesproken, kettingen, gaten, kistjes aan. Ik

Afgelopen week luisterde ik naar een podcast van Jelle Jolles. Over de ontwikkeling van het puberbrein. Of eigenlijk moet ik zeggen: adolescenten. Daar zit blijkbaar een verschil in, en wetenschappelijk past adolescent nu eenmaal beter. Ik vond het interessant omdat ik bezig ben met mijn praktijkgericht onderzoek bij Novilo talentbegeleider en ik wilde de inzichten koppelen aan de kennis die ik nu heb over talentbegeleiding en hoogsensitiviteit. Een adolescent is iemand tusse

Het lijkt een quote die veel mensen kennen, en die veel gebruikt wordt in het onderwijs. Maar het is een eeuwenoude spreuk die door Aristoteles voor het eerst gebruikt werd. Wat wil je aandacht geven? Wat wil je dat er groeit? Als pedagoog, gedragsspecialist, onderwijsgek wil ik dat kinderen groeien en dat ze vooral opgroeien tot de mens die ze het beste kunnen zijn. Okee, je maakt altijd zelf je keuzes, maar als omgeving heb je een enorme invloed op het gedrag en de keuzes d

Zo, daar ging ik dan. Mijn eerste dag als zzp' er op een school in de brainport regio. Vol verwachting ging ik deze dag besteden aan kennismaken, verwachtingen van de leerlingen helder krijgen, talenten ontdekken en vooral veel tijd besteden aan een echte ontmoeting. Een gesprek is me bijgebleven. Een groepje jongens uit groep 8 stapt mijn lokaal binnen. Het zijn stuk voor stuk leuke, intelligente kinderen. Tijdens de schateiland expeditie komen we heel veel nieuwe begrippen

Ken je dat? De vakantie is weer voorbij. Gisteren heb je al je mail gecheckt of, als je nog naar school gaat, je rooster bekeken. Vandaag start dan weer het leven van werken. Hoe hou je de positieve gewoontes van de vakantie in stand en ga je weer vol energie aan de slag? In dit blog deel ik 10 tips met je om de energie weer te pakken en vooral om deze vast te houden. Tip 1: Blijf fijne vakantiegewoontes zoals lezen en bewegen gewoon doen In de vakantie was je goed bezig. Je

. Onder mijn voeten voel ik de grond meeveren door alle naalden die er in de loop der jaren gevallen zijn en die een vruchtbare ondergrond hebben achtergelaten. Af en toe raak ik uit balans: een dennenappel of een tak onder mijn schoen zorgt dat ik mijn evenwicht licht verlies als ik niet oplet. Ik geniet van de hond: die springt door het hoge, vochtige gras, snuffelt aan takken en heeft energie voor 10 door de wat lagere temperaturen. En terwijl ik naar hem kijk, denk ik aan

Al jaren probeer ik mijn zoon zijn passie te laten ontdekken. Als puber is hij die kwijt. Ik, moeder en professional, vind het belangrijk dat hij weet waar hij blij van wordt. Dat hij nieuwsgierig en vol energie ’s morgens opstaat en aan zijn dag gaat beginnen. Maar helaas, mijn zoon, mijn mooie, lieve jongen, is al jaren op slot, oftewel: wegens verbouwing gesloten. Als kind had hij veel hobby’s die vooral te maken hadden met dieren: hij genoot van honden, snorkelen, paardri

De gouden weken en groepsvorming Ik weet het nog goed, ik kon intens genieten van het inrichten van mijn lokaal. De pas geboende vloer, geen stof meer op de vensterbanken, alle spullen netjes in de kast, potloden geslepen en nieuwe spulletjes aangeschaft om een gezellige sfeer in het lokaal te creëren. Maar de echte gezelligheid komt pas als de kinderen er zijn. Verwachtingsvolle snoetjes op de eerste dag, wie ben jij juf? En mijn nieuwsgierigheid deed daar niks voor onder. H

Misschien heb jij hem ook thuis zitten, de puber die niet weet wat hij wil, geen zin heeft in school en moeite heeft om te beginnen aan dingen waarvan hij nu het nut niet inziet. Lekker luieren op de bank met zijn mobieltje of gamend zijn tijd doorkomen, zonder ook maar enige aanstalten te maken om te beginnen aan schoolwerk. Nu ik dit schrijf, zit de schoolvakantie er bijna op en ik merk aan mijn twee puberzonen dat ze het moeilijk vinden om de stap in de “echte” wereld weer

Het is een gewone werkdag en toch zit ik thuis. De coronacrisis heeft ervoor gezorgd dat ik niet naar mijn werk kan. Alle leerlingen werken thuis aan hun laptop. Mijn jongens ook. Het is een beetje zoeken naar een goede modus, ik moet beschikbaar zijn voor eventuele vragen rondom het werk dat zij moeten maken, en tegelijkertijd moet ik ook de leerlingen coachen met wie ik een afspraak heb. Ik besluit via Teams te bellen met een jongen uit groep 6. Met hem ga ik op zoek naar z